Dziś znad kawy, która bardzo tęskni za papierosem. Za goździkowym tytoniem, słodkim filtrem i dźwiękiem palącej się bibułki.
Jeden z tych cudownie leniwych dni.
P.S. Nie napadajcie mnie proszę za te papierosy, żaden ze mnie nałogowiec:)
Eng.My coffee misses the cigarettes today. And I miss clove-flavoured smoke, sweet tasting filter and the sound of smouldering tissue.
One of those slow, bone idle days.
Siouxsie and the Banshees - Hong Kong Garden
Dzisiaj chcę się pochwalić przecudnymi kolczykami, ręcznie zrobionymi na szydełku przez Pati. Przez ostatni tydzień nosiłam je non-stop, wzbudzając niemało ochów i achów na uczelni. Od razu pomyślałam że o istnieniu tych cudowności trzeba poinformować świat! Serdecznie zapraszam na zakupy (baner na końcu posta lub po prawej stronie:))!
P.S. Bluzkę z króliczkami znalazłam (a jakże) w lumpie, i z zachwytu tylko pisnęłam.
Eng. Today I want to present the beautiful hand-made earrings I got from lovely, and talented Pati. Last week I have worn them everyday, and it's about time to let the world know about such pretty things! The banner to Pati's shop is available on the right or at the end of this post.
Giacomo Puccini - Madame Butterfly
Słoneczne, mroźne dni najlepiej spędzać w magicznej krainie w której czas staje w miejscu. Gdzie uśmiech jest najlepszym towarzyszem ludzkości a ciasto nigdy nie opada. Gdzie jednorożce biegają radośnie po lesie, i nawet dziki wydają się być przyjaźnie nastawione. Aż szkoda wracać do rzeczywistości.
P.S. Znów maluję!:)
Eng. I love sunny, chilly days like today's. There is a place where they taste even better than normally. Where time stands still, people wear their prettiest smiles everyday, and the dough never goes down. Where the unicorns run free in the forest and even the boars are friendly. I so much regret I had to come back to reality.
P.S. Today I grabbed my paintbrush and started working again!:)
Lodowaty poranek niezmiennie przywodzi mi na myśl średniowieczne poematy heroiczne, i fragment wiersza zapisany gdzieś na marginesie na pierwszym roku studiów, który jednoznacznie kojarzy mi się z chłodem szarego świtu i zsuwanej kołdry. Podobnie jak króciutka piosenka Anathemy którą polecam szczególnie o świcie.
Eng. On a misty, cold morning like today's I cannot help myself not to think about the heroic poems, and the following fragment that I have written somewhere on the marigin long ago, on the first year of my studies. The Old-English classes were at 8 A.M. and it took place during a really severe winter, so my imagination while listening to it worked really hard and the images I had before my eyes are now deeply rooted in my consciousness.
Along with this short Anathema's song I really recommend it for the cold winds of February.
I rose from bed at grey daybreak
With small bare-footed steps I go
Through the cold and through the snow
On empty sea I turned my gaze
While searching by the sun's first rays
For white sails filled with winter wind
Or your ship's bow come home again
